Αν με ρωτήσεις τι ακριβώς κάνω, η πιο ειλικρινής απάντηση είναι: δουλεύω σε ΚΕΠ. Απλώς το κράτος που εξυπηρετώ δεν υπάρχει.
Σήμερα θα εκδώσω ένα πιστοποιητικό γέννησης. Αύριο ένα ένταλμα σύλληψης. Μεθαύριο μια ιατρική γνωμάτευση, μια άδεια γάμου, μια κλήση σε δίκη, μια απόδειξη από μπακάλικο του 1962. Είμαι ο υπάλληλος που σφραγίζει τα χαρτιά μιας χώρας που δεν μπήκε ποτέ στον χάρτη - και που πρέπει, παρ' όλα αυτά, να φαίνεται απολύτως αληθινή σε κοντινό πλάνο.
Ξέρω πού πάει η σφραγίδα
Έχω μάθει τη σωστή θέση της σφραγίδας σε αστυνομικό έγγραφο του 1984 καλύτερα απ' ό,τι ξέρω τα δικά μου χαρτιά στην εφορία. Έχω πλαστογραφήσει περισσότερες υπογραφές από επαγγελματία απατεώνα - όλες νόμιμες. Ξέρω ποια γραμματοσειρά χρησιμοποιούσε ένα υπουργείο σε μια δεκαετία, πώς γραφόταν μια δραχμή πριν και μετά την υποτίμηση, πόσο ξεθωριάζει ένα θερμικό χαρτί σε είκοσι χρόνια. Είναι μια πολύ περίεργη εξειδίκευση να τη λες σε τραπέζι.
Η παγίδα δεν είναι το φτιάξιμο. Είναι η έρευνα.
Για χρόνια νόμιζα ότι η δουλειά ήταν το σχέδιο. Δεν είναι. Το σχέδιο είναι το εύκολο κομμάτι. Η δουλειά είναι οι ώρες που χάνονται πριν - ποια φόρμα, ποια χρονιά, ποιο λογότυπο, ποια διάταξη - ατέλειωτες τρύπες λαγού που τις ξανάσκαβα από την αρχή σε κάθε καινούργια παραγωγή. Κάθε φορά η ίδια έρευνα, από το μηδέν, για να καταλήξω να τυπώσω ένα πράγμα.
Γι' αυτό άρχισα να φτιάχνω εργαλεία
Κάποια στιγμή κουράστηκα να είμαι αρχειοθέτης του εαυτού μου. Άρχισα να χτίζω εργαλεία ώστε ο χρόνος μου να πηγαίνει εκεί που έχει νόημα - στην εφαρμογή και την εκτέλεση - και όχι στην ατέρμονη, χαοτική έρευνα που προηγείται. Να μετατρέψω τη δουλειά που ξανάκανα συνέχεια σε κάτι που γίνεται μία φορά και μένει.
Έτσι προέκυψαν τα εργαλεία που πλέον ζουν κάτω από τη Scenergia. Όχι για να αντικαταστήσουν την κρίση - η σφραγίδα θέλει ακόμη να μπει στο σωστό σημείο από κάποιον που ξέρει - αλλά για να μη χρειάζεται να ξαναρχίζω κάθε φορά από ένα λευκό χαρτί και μια αναζήτηση στο Google. Ο υπάλληλος ΚΕΠ παραμένει. Απλώς τώρα έχει, επιτέλους, σωστό αρχείο.